Als Niemand Meer Luistert


Op donderdag 12 februari 2015 mag ik de jaarlijkse Van Markenlezing uitspreken. Deze eervolle gelegenheid wordt georganiseerd door Logeion, de beroepsorganisatie voor communicatieprofessionals in Nederland.

Deze lezing wil ik graag aangrijpen om een aantal onderzoekslijnen uit mijn werk in het heden en verleden bij elkaar te brengen, met name de idee van ons leven in media en het management van mediawerk.

Ook al ben ik al sinds 2007 bezig met het Media Life project, juist in onze hedendaagse tijd zien we hoe ons leven zich in, en niet met, media af speelt. Zoals Zygmunt Bauman het onlangs stelde, het is geen toeval dat juist mediawerkers tegenwoordig het doelwit zijn van terroristen - zoals bij de misselijkmakende onthoofdingen van freelance journalisten in Syrië en de moorden op redacteuren van een satirisch magazine in Frankrijk. In de woorden van Bauman:
"In our media-dominated information society people employed in constructing and distributing information moved or have been moved to the centre of the scene on which the drama of human coexistence is staged and seen to be played."
Met deze uitspraak en de recente gebeurtenissen in Parijs zal mijn Van Markenlezing beginnen. Waar ik de lezing ook voor zal gebruiken, is om de eerste, weliswaar zeer prille, resultaten te presenteren van een grootschalig onderzoek dat ik samen met collega Tamara Witschge (Universiteit Groningen) en studenten van de masteropleiding Journalistiek van de Universiteit van Amsterdam uitvoer.

Dit onderzoek richt zich middels een uitgebreide serie van case studies op nieuwe ondernemingsvormen in de journalistiek en media. We werken daarbij ook samen met het MultipleJournalism.org project van Bregtje van der Haak (VPRO Tegenlicht). Voor de Van Markenlezing zal ik de eerste resultaten presenteren van case studies naar bijzondere journalistieke startups in Nederland, Frankrijk, Italië, Colombia, Brazilië, Iran en de Verenigde Staten.

Op basis van deze combinatie van projecten, nieuw onderzoeksmateriaal en laatste inzichten hoop ik iets zinnigs te kunnen zeggen over de overlevingsstrategie voor mensen (die zenden) in de journalistiek, media en communicatie in een samenleving waarin niemand meer luistert.

De lezing is open toegankelijk (ook al zit er een stevig prijskaartje aan vast), donderdag 12 februari 2015 van 15:00 uur tot 18:00 uur in De Nieuwe Energie te Leiden. De organisatie belooft vuurwerk; ik beloof kruit, lont en lucifers. 

Liefde, Seks en Dood

Maandagavond 8 maart aanstaande mag ik in het kader van Studium Generale een openbare lezing geven in het Lipsiusgebouw (zie plattegrond hiernaast) van de Universiteit van Leiden.

De werktitel van mijn verhaal is "Leven in Media: Liefde, Seks en Dood in een Digitale Cultuur"; inderdaad, lekker theatraal en vooral bedoeld om te spelen met zoekresultaten op Google.

Toch is het niet helemaal zonder relevantie. In mijn praatje wil ik het vooral gaan hebben over de zin en onzin van het uitelkaar halen of houden van levenservaringen met en zonder media. Aan de hand van recente voorbeelden zoals de Palestijnse protesten in Avatar-kledingdracht of het Chat Roulette fenomeen zal ik proberen te praten over ons leven in, in plaats van met, media.

Een en ander is gebaseerd op een volgend jaar te verschijnen boek, "Media Life" (uitgegeven door Polity Press).

De presentatie is gericht op een breed publiek - dus iedereen is welkom - en gaat verder in op de mogelijke gevolgen van een 'leven in media' perspectief op de wereld. En dat laatste doe ik aan de hand van wat onze ervaringen met liefde (datingsites voor gehuwden), sex (teledildonics), en dood zijn in media.

UPDATE: de slides van mijn presentatie zijn beschikbaar via Slideshare.



Vanzelfsprekend is er na mijn verhaal genoeg tijd voor discussie. Hopelijk tot dan!

Spreekbeurt: Leven in Media
Tijd: Maandagavond 8 maart 2010 van 19.30 tot 21.00 uur
Plaats: zaal 005, Lipsiusgebouw (1175), Cleveringaplaats 1, Leiden
Toegang: gratis, iedereen welkom!